Doel 83 – Doe iets engs!

Doel 83 schrijft voor dingen te doen die ik heel eng vond. Deze gebeurtenis is al van eventjes geleden maar ik kwam het verslag wat ik voor een groep lotgenoten schreef weer tegen, dus bij deze plaats ik het ook maar gewoon hier :-)

Ik ging op deze dag in mijn eentje, onvoorbereid met het openbaar vervoer van Den Haag naar Utrecht.

“Ohai ik leef nog!
Zal hierbij verslag uitbrengen hoe het me verlopen is in het openbaar vervoer. Misschien hebben jullie er nog iets aan :P

Goed, het plan was dus onvoorbereid van Den Haag naar Utrecht CS te reizen via tram en trein.

Ik ben op de randstadrail gestapt en dat was een makkie, kon vanaf het station zo de tram in rollen en had daar een fijne plek om te staan. Werd wel in de loop van de rit tussen de buggy’s ingebouwd maar dat deert me niet zo. Op het station was het simpel; tram uit, lift in, kaartje kopen en naar de trein…nergens problemen ondervonden.
De trein zelf was een dubbeldekker met twee treden om erin te komen. Ik ben op het trapje gaan zitten en heb zelf mn stoel naar binnen gesjeesd. Heb de rit naar Utrecht in het gangetje gezeten bij de trap, maar vond dat niet zo’n probleem. Lekker rustig :) had mn stoel met de rijrichting mee, met m’n achterkant tegen een muurtje geparkeerd zodat ik stabiel stond.
Bij het uitstappen deed ik het instappen in omgekeerde volgorde. Heb geen hulp gehad maar dat had wel gekund, aanbod genoeg :)

De terugreis die ik samen met valide persoon deed was een iets ander verhaal :X
Een trap met 3 treden (het voelde als 30 omdat ik zoooo moe en zat was) waar ik hulp kreeg met m’n stoel om erin te komen. Toen ik eindelijk in het gangetje stond klonk de mededeling dat Den Haag CS ontruimd was wegens een gaslucht en dat de trein waar we instonden derhalve niet zou rijden…
Ben met hulp van 4 personen de trein weer uitgekomen en op het station zelf op zoek gegaan naar een oplossing.
Moest ook dringend plassen dus op zoek gegaan naar een invalidentoilet. Deze stond aangegeven maar toen we eenmaal waren waar het toilet moest zijn was hij nergens te bekennen. Bij het reguliere toilet was niemand te bekennen. Aan agenten gevraagd maar die wisten het ook niet, gingen wel mee op onderzoek.
Bij de toiletten zat tóch een toiletjuf die zuchtend en steunend vertelde dat invaliden zich bij haar moesten melden en dat zij het toilet van het slot af moest halen. Ging vervolgens met de agenten in conclaaf over hoe dat dan ’s nachts moest als er geen toiletjuf aanwezig was maar daar kwam geen echt duidelijk antwoord op. Heel verhaal, maar uiteindelijk kwam ze gelukkig mee. Ze stak een deurkruk in een gat in een deur en daar bleek warempel een invalidentoilet achter te zitten. Bijzonder slecht aangegeven!
Ik kon de deur van binnenaf niet zelf op slot draaien en toen ik klaar was hoopte ik dan maar dat er iemand stond om de deur weer open te doen. Bijzonder slecht geregeld dus!

Ennieweej..terug naar de trein.. DH was nog steeds voor alle verkeer afgesloten, inmiddels was het 22.50 en was er nul info beschikbaar over hoe nu verder en het nspersoneel wimpelde ons af en zei dat we de borden maar in de gaten moesten houden. Als ik niet zo moe was geweest zou ik denk ik in paniek zijn geraakt op dat moment :’)
Op dat moment verscheen er op dat bord info over een extra stoptrein die naar DH zou vertrekken. We besloten daar maar gewoon in te gaan zitten en af te wachten wat er zou gebeuren. Het was een trein met invalideninstapplek. Het viel me echter tegen want er zat tussen trein en perron een gat van zeker 10 cm. Ik ben niet handig genoeg om mn voorwielen los te krijgen en er overheen te komen dus mijn voorwielen bleven net in het gat steken waardoor ik bijna gelanceerd werd :X met een beetje hulp kwam ik weer los en nam hierna plaats in de trein.
De conducteur riep om dat DH afgesloten was maar dat hij tóch zou gaan rijden en hoopte dat hij tegen de tijd dat hij bij DH was, alles was opgelost en hij toch het station op zou kunnen.
Tegen die tijd was we duidelijk dat we iig de aansluiting met de tram niet meer zouden redden.
Ik heb mijn man gebeld en die zou ons op station voorburg komen halen.
Op het moment dat we in Voorburg aankwamen kreeg de conducteur te horen dat DH weer was vrijgegeven dus dat hij wel door kon rijden, maar toen waren we al uitgestapt en stond mijn man op ons te wachten om ons thuis te brengen.

Conclusie, onvoorbereid met het ov mee is wel te doen als je jezelf nog redelijk weet te redden maar als je afhankelijk bent van een elektrische rolstoel oid gaat dat absoluut niet lukken.
Ik ben heel blij dat ik de terugreis samen met iemand heb gedaan, ik was zo moe dat mijn hersens niet meer werkten :’)
Zou ik het nog een keer doen? Dat dan weer wel. Ik hou van spontane akties en niet zo van grenzen :P”

En nu ik het weer teruglees kan ik alleen maar “what was I thinking?” denken.
Gelukkig was het uitje wel heel gezellig en absoluut de moeite waard :) een volgende keer ga ik wel met de auto :P

5 comments

  1. Phyllis says:

    Ben ik even blij dat je dit hebt aangedurfd! Vond het superleuk je weer eens te zien en nu echt te spreken.
    Superstoer van je maar ik ben ook blij dat je op de terugweg niet in je uppie was x

  2. Marjo says:

    Nou ja zeg, wat een verhaal zeg :
    Ik heb me op meerdere stations weleens afgevraagd hoe rolstoelgebruikers moeten komen waar ze moeten zijn. Door de verbouwing op Utrecht Centraal vind ik het al een puzzel, laat staan als je een stuk minder mobiel bent :(

Geef een reactie

CommentLuv badge
Protected with IP Blacklist CloudIP Blacklist Cloud