Bekkenbende

  Sinds ik zwanger was van mijn tweede kind is mijn bekken gaan bokken. Met 25 weken zwangerschap kon ik geen stap meer verzetten en werd ik in het weekend in een rolstoel gehesen en uitgelaten door m’n man. 

Betreffend kind wordt deze zomer 13 en mijn bekken is altijd de rode draad in mijn bestaan gebleven. Na 2 revalidatietrajecten, de pijnpoli, diverse fysiotherapeuten en alle mogelijke pijnstilling te hebben geprobeerd, kun je wel zeggen dat de mogelijkheden uitgeput zijn. 

Ik lig zo’n 20 uur per dag plat, heb een linkerbeen wat alle dienst weigert, heb zenuwpijnen, verzakking van de bekkenbodem, kan maximaal 10 minuten zitten zonder extra pijn en noem nog maar eens wat op. 

Het feit dat ik EDS heb draagt natuurlijk wel enorm bij aan de feestvreugde. 

Via de patiëntenvereniging leerde ik het bestaan van een traumachirurg kennen, welke gespecialiseerd is in bekkenproblematiek en het verhelpen daarvan middels een si-fuse

Vandaag stond een afspraak met betreffende arts op het programma. Samen met hem is mijn situatie in kaart gebracht. Zijn conclusie was dat niet voldoende duidelijk is of de klachten die ik heb echt van het bekken afkomstig zijn. Om dit te testen krijg ik een injectie met een verdovend middel in mijn si-gewricht ingespoten. Vervolgens moet ik een week in kaart brengen hoe het aanvoelt, en of ik nog pijn ervaar. Afhankelijk van de uitkomst daarvan, zal bekeken worden of ik eventueel voor een operatie in aanmerking kom. 

Ik kan niet zeggen dat ik uitkijk naar een operatie, maar de pijn die ik al jaren ervaar is dermate ernstig dat een fixatie me als hemels in de oren klinkt. Mocht een fixatie voor mij niet wenselijk zijn, gaat de zoektocht verder. 
Wordt vervolgd…

One comment

Geef een reactie

CommentLuv badge
Protected with IP Blacklist CloudIP Blacklist Cloud